Hoe schaken visueel gehandicapten?

Verschillen

Visueel gehandicapten schaken in veel opzichten precies hetzelfde als alle andere schakers. Maar er zijn enkele opvallende verschillen. Zo zitten visueel gehandicapte schakers niet tegenover elkaar gebogen over hetzelfde bord, maar hebben beide spelers een 'eigen' bord voor zich. Een speler doet een zet en zegt die tegen zijn opponent, die hem dan op zijn bord ook uitvoert.

Oriënteren

Om zich te oriënteren mag een blinde of slechtziende schaker, in tegenstelling tot ziende spelers, wel de stukken aanraken. Om te voorkomen dat het een zooitje wordt en de stukken over het hele bord schuiven, is er een apart bord ontworpen waarin de stukken met een pinnetje in een gaatje vast staan. Een speler kan voelen welk stuk waar staat; zwarte velden liggen hoger dan de witte en zwarte stukken kan men met een pinnetje (meestal bovenop het stuk) onderscheiden van de witte.

Klok en zetten

Net als het bord en de stukken is ook de klok aangepast, die is open zodat de spelers de wijzers kunnen voelen. Bij elektronische klokken hoort de schaker dankzij een oortje wat de stand van zaken is. De regel aanraken is zetten kent het schaken voor visueel gehandicapten ook, al is die wat aangepast: zo gauw een stuk met het pinnetje uit het gaatje wordt genomen, moet ermee gespeeld worden.

Noteren

Noteren tenslotte gebeurt op verschillende manieren. Slechtzienden gebruiken vaak een uitvergroot notatievel om hun zetten op te schrijven. Een ander instrument is een cassetterecordertje, waarop spelers hun zetten in kunnen spreken.

terug naar begin van de pagina